Inspiration

ออกแบบเสื้อผ้า เสื้อผ้า Creative fashion design inspiration

News

Fashion news ข่าวแฟชั่น ข่าววงการแฟชั่น Fashion design

Art History

ประวัติศาสตร์ศิลปะ ศิลปะตะวันตก ความเป็นมาของศิลปะยุคต่างๆ

Style

Style สไตล์ Style เสื้อผ้า Style สไตลิสต์ Stylish สไตล์ เสื้อผ้า

video

Fashion show แฟชั่นโชว์ เสื้อผ้าแฟชั่น เสื้อผ้า แฟชั่นโชว์

Show Room

Fashion design แฟชั่นดีไซน์ Young designer ดีไซเนอร์ไทย

About fashion

แฟชั่น การตลาดแฟชั่น เกี่ยวกับแฟชั่น แฟชั่นดีไซน์

Accessories

แฟชั่น เครื่องประดับ ออกแบบเครื่องประดับ Jewelry design

Fashion graphic

ออกแบบเสื้อผ้า จากคอมพิวเตอร์ Fashion Computer Art

Fashion history

ประวัติศาสตร์แฟชั่น แฟชั่นยุดเก่า แฟชั่นย้อนยุค

Submitted by - on Sunday, 15 March 2009 | No Comment

ซาวนด์ อาร์ต
Sound Art

bma_sound

ปลายคริสต์ทศวรรษ 1960-ปลาย 1970

ซาวนด์ อาร์ต (Sound Art) เป็นศิลปะที่ให้ความสำคัญกับเสียง ทำขึ้นโดยศิลปินจากสาขาทัศนศิลป์หรือศิลปิน เพอร์ฟอร์แมนซ์ (Performance) ซาวนด์ อาร์ต มักจะแสดงงานในพื้นที่ของทางสาขาทัศนศิลป์ เช่น แกลเลอรี พิพิธภัณฑ์ สภาพแวดล้อมต่างๆ และศิลปะในที่สาธารณะ และที่ที่ทำงาน เพอร์ฟอร์แมนซ์ หรือนิตยสารที่ทำขึ้นในรูปแบบออดิโอ-คาสเส็ท (audio-cassette)

ลุยจิ รุสโซโล (Luigi Russolo) เป็นคนริเริ่มที่จะโจมตีการแบ่งแยกระหว่างศิลปะกับดนตรีด้วยถ้อยแถลง The Art of Noise (1913) ของ ฟิวเจอร์ริสต์ (Futurist) ด้วยออเคสตร้าที่ใช้อุปกรณ์แปลกๆ เช่น การทำเสียงกลั้วคอ เสียงแตก เสียงหึ่งๆจากสัญญาณไฟฟ้าเป็นเสียงที่แวดล้อมทั่วไปในท้องถนน โดยต่อมาได้กลายเป็น คอนเซ็ปชวล อาร์ต (Conceptual Art) สำหรับศิลปะดนตรี เมื่อได้ส่งทอดมาถึง วัสดุสำเร็จรูป (Ready-Made) ของ มาร์เซล ดูชองป์ (Marcel Duchamp) ศิลปิน ดาด้า (Dada) ในผลงานชื่อว่า A Bruit Secret (with Hidden Noise) (1966)

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ศิษย์ของ ดูชองป์ คือ จอห์น เคจ (John Cage) ได้สืบทอดเอาแนวทางนี้ต่อไปในบทประพันธ์แห่งความเงียบที่ออกแบบขึ้นมาเพื่อให้ความสนใจต่อเสียงรอบๆตัวในสภาพแวดล้อม โดย เคจ กล่าวว่า ?ดนตรีไม่เคยหยุด มีแต่การฟังเท่านั้นที่หยุด?

ศิลปะอย่าง แฮ็พเพ็นนิง (Happening) และ ฟลัคซุส (Fluxus) มักจะรวมเอาเสียงและดนตรี ซาวนด์ สคัลพ์เชอร์ (Sound Sculpture) ประติมากรรมเสียงเริ่มเกิดขึ้นในรูปของคอนเซ็ปชวล อาร์ต ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และเช่นเดียวกับศิลปะแนวทาง คอนเซ็ปชวล ทั้งหลายที่พุ่งสู่จุดสูงสุดในคริสต์ทศวรรษ 1970

นิทรรศการ 2 ครั้ง ในปี 1970 ที่นิวยอร์คส์ มิวเซียม ออฟ คอนเทมโพรารี แครฟทส์ แอนด์ ซานฟรานซิสโกส์ มิวเซียม ออฟ คอนเซ็ปชวล อาร์ต (New York?s Museum of Contemporary Crafts and San Francisco?s Museum of Conceptual Art) บ่งบอกถึงความแพร่หลายของงานแนว ?ซาวนด์? ในวงการ

ศิลปิน คอนเซ็ปชวล หลายคน เช่น บรูซ นาว์แมน (Bruce Nauman), จิล สก็อต (Jill Scott) ทำงานเสียงในขณะที่ทำงานในสื่ออื่น เช่น ในงาน อินสตอลเลชัน และ วีดีโอ อาร์ต ลอว์รีย์ แอนเดอร์สัน (Laurie Anderson) ใช้เพลงในงาน เพอร์ฟอร์แมนซ์ (Performance) ซึ่งเป็นงานเชิงละครเวที ดัก ฮอลลิส (Doug Hollis) ทำงานกลางแจ้งทำให้เกิดเสียงจากธรรมชาติ เช่น ลม

ศิลปิน: ลอว์รีย์ แอนเดอร์สัน (Laurie Anderson), จอห์น แอนเดอร์ตัน (John Anderton), คริส อโพโลจี (Chris Apology), แจ๊คกี้ แอปเปิล (Jacki Apple), รอสแลนด์ แบนดท์ (Rosland Bandt), คอนนี เบคลีย์ (Connie Beckley), ชารลส์และแมรี บุชเนอร์ (Charles and Mary Buchner), ฟิล แดดสัน (Phil Dadson), พอล เอิรลส์ (Paul Earls), ไบรอัน อีโน (Brian Eno), เทอร์รี ฟอกซ์ (Terry Fox), ดัก ฮอลลิส (Doug Hollis), พอล คอส (Paul Kos), อัลวิน ลูเซีย (Alvin Lucier), ทอม มาริโอ

Keywords:

Creative Commons License
สงวนลิขสิทธิ์ตาม พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 โดย ดีไซเนอร์ ดอท ไอเอ็น ดอททีเฮช
อนุญาตให้ใช้ได้ภายใต้เงื่อนไข แสดงที่มาและลิ้งค์ ไม่ใช้เพื่อการค้า ไม่ดัดแปลงต้นฉบับ

Comments are closed.