เพิ่มหมวด ประวัติศาสตร์ศิลปะ ประกอบไปด้วย [ ดูทั้งหมด ]

- แผนภูมิ ศิลปะตะวันตก
- Abstract Expressionism
- Action Actionism
- Appropriation
- Art Nouveau
- Arte Povera
- Body Art
- Color-Field Painting
- Computer Art
- Conceptual Art
- Cubism
- Dada
- Degenerate Art
- Earth Art
- Feminist Art
- Fluxus
- Graffiti Art
- Happening
- Hard-Edge Painting
- Impressionism
- Installation
- Media Art
- Minimalism
- Mixed Media
- Modern Art
- Modern Dance
- Neo-Dada
- Neo-Expressionism
- Online Art
- Op Art
- Performance Art
- Pop Art
- Post-Impressionism
- Postmodernism
- Process Art
- Sound Art
- Transavantgarde
- Video Art

       เป็นบทความที่ผมเก็บไว้ตั่งแต่ ปี 2006 ครับ  ซึ่งเป็นประโยชน์สำหรับการออกแบบเสื้อผ้าที่นำ ประวัติศาสตร์ศิลปะ มาเป็น คอนเซ็ปต์ ในการออกแบบเสื้อ

คริสต์ทศวรรษ 1870-1890

อิมเพรสชันนิสม์ (Impressionism) เป็นลัทธิศิลปะที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยมีฝรั่งเศสเป็นศูนย์กลางของกระแสความเคลื่อนไหว อิมเพรสชันนิสม์ เติบโตมาจากปัจจัยทางสังคมและพัฒนาการทางศิลปะ หลังจากการปฏิวัติในฝรั่งเศสเมื่อปี 1789 ไม่กี่ทศวรรษ ในประเทศฝรั่งเศสได้เกิดชนชั้นใหม่ ที่เริ่มมีบทบาทในการเปลี่ยนแปลงทางสังคมมาก นั่นคือ ชนชั้นกลาง หรือ กระฎุมพี

ชนชั้นกลางต้องการศิลปะที่สามารถตอบสนองวิถีชีวิตอย่างที่พวกเขาเป็นอยู่ (ซึ่งแน่นอนว่าต้องแตกต่างไปจากชนชั้นสูงอย่างขุนนางและราชสำนักในอดีตที่ถูกโค่นล้มไปในการปฏิวัติ) ชนชั้นกลางเหล่านี้เติบโตขึ้นมาคู่ขนานไปกับการเติบโตของเมือง โดยเฉพาะเมืองใหญ่อย่างนครปารีส ภาพเขียนของ อิมเพรสชันนิสม์ ได้ถ่ายทอดชีวิตของชนชั้นกลางในเมืองใหญ่ออกมาในภาพเขียนสีน้ำมันได้อย่างมีชีวิตชีวา ทั้งชีวิตตามท้องถนน ร้านกาแฟ สนามแข่งม้า โรงละคร โรงบัลเลต์ สถานบันเทิงยามค่ำคืนอย่าง “มูแรงรูจ” สถานีรถไฟ บรรยากาศของสวนสาธารณะในวันสุดสัปดาห์

นอกจากนั้นจิตรกรในกลุ่มลัทธินี้ ยังนิยมเขียนภาพทิวทัศน์ในธรรมชาติอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นทุ่งนา ชายทะเล โขดหินชายฝั่ง ป่าไม้ บึงบัว และแม่น้ำ ภาพของพวกเขาจะแสดงให้เห็นถึงโลก ที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีปัญหา เป็นโลกที่มีแต่ความเบิกบาน ราวกับสวนสวรรค์อีเดน หรือ อาคาเดีย (Arcardia คือ ตำบลแห่งหนึ่งในกรีซ ในโบราณถือว่าเป็นที่ๆสำราญที่สุด คำนี้สามารถนำไปใช้เรียกสถานที่ใดก็ตาม ที่คนมีความสุขสำราญ เป็นดั่งแดนสุขาวดี)

ศิลปินที่เป็นชนชั้นกลางมิได้หมายเพียงพวกจิตรกรหัวเก่าแต่รวมไปถึงจิตรกรหัวก้าวหน้าอย่าง เอ็ดการ์ เดอกาส์ (Edgar Degas, 1834?1917) ปีแยร์ อองกุสต์ เรอนัวร์, Pierre-Auguste Renoir, 1841?1919) โคลด โมเนต์ (Claude Monet, 1840?1926) นิทรรศการแรกของกลุ่มจิตรกรลัทธินี้ มีขึ้นเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 (ปี 1874) รูปแบบการเขียนภาพที่เด่นที่สุดของจิตรกรกลุ่มนี้คือ การเขียนภาพถ่ายทอด “สี” ของ “แสง” (ซึ่งเพิ่งค้นพบในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ว่าใน “แสง” มีสีทั้งหมด 7 สี) และศิลปินเหล่านี้ยังนิยมเขียนภาพด้วยฝีแปรงที่ฉับพลัน ไม่นิยมการระบายแบบเกลี่ยสีให้กลมกลืนเรียบร้อยเป็นเนื้อเดียวกันตามจารีตการเขียนภาพเหมือนจริงแบบโบราณ

การเขียนที่ฉับพลัน ฝีแปรงที่ค่อนข้างหยาบและภาพเขียนขนาดไม่ใหญ่โตเกินกว่าจะพกพาไปเขียนนอกสถานที่ คือ ปัจจัยที่ประกอบกันอย่างเหมาะสมสำหรับอุดมการณ์ของกลุ่มลัทธิ อิมเพรสชันนิสม์ ที่ต้องการถ่ายทอดบรรยากาศของสีและแสงที่พวกเขาเห็นในห้วงเวลาขณะหนึ่งลงบนผ้าใบ

แผนภูมิ ศิลปะตะวันตก

หมายเหตุ : ศตวรรษ, ทศวรรษและศักราชของแผนภูมินี้เป็นปฏิทินของคริสต์ศาสนา

ประวัติศาสตร์ศิลปะ